Kongres szykuje się do poważnego osłabienia kluczowych przepisów dotyczących ujawniania informacji o UAP.
Historyczna szansa na zapewnienie przejrzystości w sprawie niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych (UAP) jest obecnie poważnie zagrożona w zakulisowych negocjacjach. W 2023 roku kierownictwo Kongresu skutecznie pozbawiło ustawę o ujawnianiu informacji dotyczących UAP (UAPDA) jej najważniejszych zapisów podczas negocjacji nad ustawą o upoważnieniu do finansowania obrony narodowej (NDAA). Usunięto wówczas przepisy przewidujące powołanie niezależnej komisji rewizyjnej oraz obowiązkowe ujawnienie materiałów dotyczących odzyskanej inteligencji niepochodzącej od ludzi (NHI). Teraz ten sam scenariusz znów się rozgrywa.
22 lipca Izba Reprezentantów zrobiła ważny krok w kierunku rzeczywistej odpowiedzialności, przyjmując rozbudowaną wersję UAPDA jako część ustawy NDAA na rok budżetowy 2027. Jej głównym orędownikiem był kongresmen Eric Burlison. Ta wersja zawiera realne mechanizmy egzekwowania przepisów: nakazuje przekazanie dokumentacji do Archiwów Narodowych, ustanawia zasadę domniemania publicznego udostępnienia dokumentów oraz przewiduje utworzenie komisji rewizyjnej, której członkowie muszą uzyskać zatwierdzenie Senatu. Komisja miałaby również uprawnienia do wzywania przedstawicieli firm zbrojeniowych do składania zeznań i przedstawiania dokumentów. W przeciwieństwie do wcześniejszych, nieskutecznych rozwiązań, te przepisy mają pozwolić ominąć biurokratyczne zaciemnianie sprawy, które przez dziesięciolecia chroniło te programy przed ujawnieniem.
Jednak podczas uzgadniania wspólnej wersji ustaw przez Izbę Reprezentantów i Senat procesem kieruje to samo kierownictwo komisji, które odpowiadało za fiasko z 2023 roku. Bez intensywnej kontroli ze strony opinii publicznej osoby te mogą po cichu usunąć kluczowe mechanizmy egzekwowania przepisów, ponownie pozostawiając społeczeństwu jedynie pustą skorupę ustawy.
Media głównego nurtu często ignorują te działania legislacyjne lub bagatelizują ich znaczenie, nierzadko przekazując oficjalną narrację, w której tajemnica związana z bezpieczeństwem narodowym ma pierwszeństwo przed demokratycznym nadzorem. Zwolennicy ujawnienia informacji twierdzą, że ten sztucznie podtrzymywany brak przejrzystości jest celową taktyką służącą zachowaniu obecnego stanu rzeczy.
Presja społeczna pozostaje jedynym skutecznym środkiem przeciwdziałania tym zakulisowym działaniom. Tajne posiedzenia przynoszą zamierzony skutek tylko wtedy, gdy opinia publiczna pozostaje nieświadoma tego, co się na nich dzieje.
Historyczna szansa na zapewnienie przejrzystości w sprawie niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych (UAP) jest obecnie poważnie zagrożona w zakulisowych negocjacjach. W 2023 roku kierownictwo Kongresu skutecznie pozbawiło ustawę o ujawnianiu informacji dotyczących UAP (UAPDA) jej najważniejszych zapisów podczas negocjacji nad ustawą o upoważnieniu do finansowania obrony narodowej (NDAA). Usunięto wówczas przepisy przewidujące powołanie niezależnej komisji rewizyjnej oraz obowiązkowe ujawnienie materiałów dotyczących odzyskanej inteligencji niepochodzącej od ludzi (NHI). Teraz ten sam scenariusz znów się rozgrywa.
22 lipca Izba Reprezentantów zrobiła ważny krok w kierunku rzeczywistej odpowiedzialności, przyjmując rozbudowaną wersję UAPDA jako część ustawy NDAA na rok budżetowy 2027. Jej głównym orędownikiem był kongresmen Eric Burlison. Ta wersja zawiera realne mechanizmy egzekwowania przepisów: nakazuje przekazanie dokumentacji do Archiwów Narodowych, ustanawia zasadę domniemania publicznego udostępnienia dokumentów oraz przewiduje utworzenie komisji rewizyjnej, której członkowie muszą uzyskać zatwierdzenie Senatu. Komisja miałaby również uprawnienia do wzywania przedstawicieli firm zbrojeniowych do składania zeznań i przedstawiania dokumentów. W przeciwieństwie do wcześniejszych, nieskutecznych rozwiązań, te przepisy mają pozwolić ominąć biurokratyczne zaciemnianie sprawy, które przez dziesięciolecia chroniło te programy przed ujawnieniem.
Jednak podczas uzgadniania wspólnej wersji ustaw przez Izbę Reprezentantów i Senat procesem kieruje to samo kierownictwo komisji, które odpowiadało za fiasko z 2023 roku. Bez intensywnej kontroli ze strony opinii publicznej osoby te mogą po cichu usunąć kluczowe mechanizmy egzekwowania przepisów, ponownie pozostawiając społeczeństwu jedynie pustą skorupę ustawy.
Media głównego nurtu często ignorują te działania legislacyjne lub bagatelizują ich znaczenie, nierzadko przekazując oficjalną narrację, w której tajemnica związana z bezpieczeństwem narodowym ma pierwszeństwo przed demokratycznym nadzorem. Zwolennicy ujawnienia informacji twierdzą, że ten sztucznie podtrzymywany brak przejrzystości jest celową taktyką służącą zachowaniu obecnego stanu rzeczy.
Presja społeczna pozostaje jedynym skutecznym środkiem przeciwdziałania tym zakulisowym działaniom. Tajne posiedzenia przynoszą zamierzony skutek tylko wtedy, gdy opinia publiczna pozostaje nieświadoma tego, co się na nich dzieje.
74 Προβολές
